Stoppen met de pil: een persoonlijke ervaring door Anke

Enkele maanden geleden besloot ik, Anke, om te stoppen met de pil en over te schakelen naar een andere vorm van anticonceptie. Want ja, ondanks dat de pil met voorsprong het populairste voorbehoedsmiddel is voor vrouwen, bestaan er nog vele andere middelen om op een veilige manier seks te hebben. Momenteel volg ik de FAM methode, waarover jullie al meer konden lezen in een vorige blog en gebruiken we condooms. Ik neem jullie graag mee in mijn ervaring.

Het was tijd om mijn lichaam opnieuw vrij te laten en zelf een evenwicht te vinden in mijn hormonale balans.

Waarom wou ik stoppen met hormonale anticonceptie?

Stoppen met de pil hoeft niet enkel te gebeuren wanneer je plant om zwanger te worden. In tegendeel, stoppen met de pil doe je beter om je lichaam de vrijheid te geven zélf de touwtjes in handen te nemen en niet langer afhankelijk te zijn van de kunstmatige hormonen die je via de pil in je lichaam opneemt. Pas kort geleden besefte ik dat ik mijn lichaam al meer dan tien jaar lang niet op een natuurlijke wijze hormonen liet aanmaken, maar dat ik deze aanmaak liet onderdrukken door het nemen van de pil. Tien jaar is best wel lang om elke dag een pilletje te nemen zonder daar verder over na te denken. De toenemende controverse rond de pil en de verrijkende bronnen aan informatie die de laatste tijd meer aandacht geven aan dit topic, zetten mij aan tot nadenken. Waarom neem ik al zo lang de pil? Wat zijn de voor- en de nadelen? Wegen de voordelen voor mij op tegen de nadelen? Zijn er andere mogelijkheden?

Zoals velen kreeg ik in de puberteit de pil aangereikt als oplossing voor mijn hevige menstruatiepijnen en onregelmatige cyclus. Er werd niet met mij nagedacht of gesproken over andere mogelijkheden, want de pil is de “normale” anticonceptievorm voor puberende meisjes. Met gevolg dat ik na meer dan tien jaar nog steeds dagelijks de pil nam. Na lang nadenken besloot ik om geen nieuw voorschrift te halen bij het beëindigen van mijn laatste strip, maar de pil vaarwel te zeggen. Het was tijd om mijn lichaam opnieuw vrij te laten en zelf een evenwicht te vinden in mijn hormonale balans. Dat hiermee mijn verhoogd risico op een trombose of beroerte verdween, is natuurlijk een dikke plus, maar dit was zeker niet de doorslaggevende factor. Ik wou mijn lichaam ook alle tijd gunnen om zich aan te passen aan deze toch wel drastische verandering, zonder het enige druk of stress op te leggen (bijvoorbeeld door snel daarna zwanger te willen worden).

Mijn ervaring sinds stoppen met de pil

In augustus nam ik mijn laatste pil en smeet ik mijn laatste lege strip in de vuilbak. Wat een bevrijdend gevoel! Al bracht het echter ook heel wat angsten en onzekerheden met zich mee. Zal ik mij nu anders beginnen voelen? Hoe lang zal het duren voor ik mijn eerste cyclus heb? Ga ik nog zin hebben in seks? Ga ik nu weer heel pijnlijke menstruaties ervaren? Wanneer zal mijn cyclus regelmatig worden?

Fysiek gezien is er voorlopig weinig voor mij veranderd. Ik heb 44 dagen gewacht op mijn eerste natuurlijke bloeding, die slechts twee dagen duurde. Dit was korter dan de bloeding die ik kreeg in mijn stopweek tijdens de pil, maar dat is natuurlijk geen echte referentie. Ik heb geen fysieke klachten ervaren zoals ik mij die herinner uit mijn puberteit: geen hevige buik-, rug- of hoofdpijn. Vandaag zit ik in mijn tweede cyclus en heb ik nog geen nieuwe bloeding gekregen. Ik verwacht dat het enkele maanden zal duren voordat ik een regelmatige cyclus zal krijgen.

Mentaal gezien merkte ik de eerste dagen niet veel verschil, maar na een tweetal weken begon ik mij heel emotioneel te voelen. Prikkels kwamen harder binnen dan anders. Simpele dingen konden mij tot tranen toe bewegen. Zelfs de fruitvliegjesplaag in mijn keuken bezorgde mij een crisismomentje. Vaak was er niet eens een reden nodig: na een dag werken kwam ik thuis en had ik gewoon zin om te wenen. Zonder reden. Wat mij nog gefrustreerder maakte en de situatie niet vooruit hielp. Na enkele dagen verdwenen deze emotionele buien echter weer, en besefte ik dat deze waarschijnlijk met mijn hormonen te maken hadden. Sindsdien zijn er nog verschillende gelijkaardige dagen of periodes geweest. Ik heb mij vaker dan anders verdrietig of onzeker gevoeld, maar probeer op zo’n momenten mij af te vragen wat de reden hiervoor is. Kan ik die niet echt aanduiden, dan besef ik nu dat dit misschien met mijn hormonen te maken heeft en probeer ik deze momenten te relativerenIk voel mij nu echter ook vaak vrijer en beter omdat ik volledig achter mijn beslissing sta om op een natuurlijke manier anticonceptie te gebruiken.

Na twee maanden heb ik zeker nog niet alle antwoorden op mijn eigen vragen en twijfels, maar wat ik wel zeker weet is dat ik geen spijt heb van mijn beslissing. Ik kijk ernaar uit een regelmatige en natuurlijke cyclus te hebben in een gezond en happy lichaam. Stiekem hoop ik ook dat deze goede daad voor mijn lichaam mij zal helpen op het moment dat ik klaar ben om het opnieuw stress te bezorgen (op een heel andere manier weliswaar): door nieuw leven te creëren en in de wereld te brengen. Let’s go, body!

Geschreven door Anke De Prijck.